Si Palui
Santapan Cacing
TAHULAH pian wan cacing tanah? Binatang melata nang kada babatis tapi laju bajalan, wan hidup di permukaan tanah
TAHULAH pian wan cacing tanah? Binatang melata nang kada babatis tapi laju bajalan, wan hidup di permukaan tanah, di dalam tanah, makanannya salah satunya adalah bangkai manusia.
”Asa marinding aku nah Bus ai, bangkai manusia ni kena jadi santapan cacing tanah, bujurkah?” ujar Palui ka Garbus.
“Bujur kada bujur, makanya mati dahulu hanyar tahu habarnya ya kalu?” sahut Garbus.
‘Dasar bujur saku ai, manusia ni mau menang sendiri haja, ujar kiriman amal urang lain nitu kada sampai, kecuali anak ka urang tuhanya hanyar sampai?” tukas Tulamak.
“Makanya jar Garbus tadi manusia ni mun kada mati dahulu hanyar mambujurakan apa-apa nang disambat tuan guru nitu,” Palui manambahi.
“Apa ya nang disambat tuan guru. Misalnya mayat manusia kena jadi bangkai, karana jadi bangkai makanya jadi santapan cacing tanah, ya kada?” Garbus asa mamburinjing bulu awaknya.
“Ada kisah nah buhannyalah, waktu mambungkar makam pahlawan babarapa tahun lalu, handak dipindahakan ka makam pahlawan di daerah kita di hulu sungai, padahal sudah manigapuluh tahun dikubur, dasar kada buruk, kada jadi bangkai mayatnya, utuh, kain kafan putih barsih, kaya hanyar dikuburakan sahari,” ujar Palui sarius.
“Disangkalah kaya nitu, siapa nang manciptakan jadi kada buruk mayatnya?’ takun Garbus.
“Nitu kekuasaan Allah Taala buhannya. Kada kawa dipanglah kalau Dia handak barbuat sesuatu jadilah ia, maka jadilah sesuatu nitu nang urang takjub malihatnya,” sambat Palui banyak wawasan wayahni salawas rajin mandangar tausiah tiap habis salat Dzuhur di masjid Agung Takwa.
“Tampulu bulan puasa siapa tahu bulan puasa terakhir bagi kita,” sindir Garbus.
“Kita kada tahu bulan puasa nang akan datang hidupkah masih atau sudah jadi bangkaikah kita naya,” sambung Palui.
“Makanya apa Lui?” ucap Tulamak.
“Ibarat baisi gunung amas kada cukup, handak lagi, nitulah nafsu dunia, kanyang banar sudah, buntau parut kada jua marasa puas, nitu ngarannya kuluh, pas haja kena mayatnya jadi bangkai tak berguna, jadi santapan cacing tanah,” Palui asa garigitan banar malihat kalakuan manusia nang kuluh nitu tadi.
“Sadang-sadang haja ai, kalu ada nang tasinggung, ditembak urang ikam Lui ai, mampus badahulu tu jadi bangkai,” Tulamak mamadahi.
“Ayuha sadang sudah, kita bapanderan, sudah jalas haja, siapa nang rajin baamal saleh akan mamanen kena di alam kubur, kada buruk mayatnya, siapa nang ingkar, katuju barbuat jahat, jadi santapan cacing tanah mayatnya?” Palui lakas maninggalakan buhannya.Mudahan mayat kita kena kada buruk di alam kubur, salamat dunia wan salamat akhirat.
“Amieen…,” jawab Garbus wan Tulamak. (aan maulana/penulis matan kuta dudul, HSS)