Si Palui

Kapanasan (1)

Tas halus baisi saestel pakaian bagantung di bahu. Tikar plastik nang kalu ditiup lalu jadi tilam lawan bantalnya

Editor: Didik Triomarsidi
Si Palui 

LIMBAH sembhayang Ashar di panginapan jamaah di Makah, Palui laki bini sudah siap-siap di pinggir jalan di hadapan panginapan lawan rombongan jamaah nang lainnya. Siap lawan pakaian ihram. Kalihatan mamutih, sebab kadada nang mamakai ihram warnanya lain pada putih.

Tas halus baisi saestel pakaian bagantung di bahu. Tikar plastik nang kalu ditiup lalu jadi tilam lawan bantalnya disandarakannya, bagulung dua butingan, gasan inya lawan bininya kaena di Arafah lawan di Mina. Di sana samunyaan jamaah kada manginap di rumah, tapi samunyaan di dalam kemah.

Saban ada bis datang, samunyaan malihati, kalu pang motor bis nang cagar mambawa jamaah Palui ka Arafah. Limbah sudah parak, sakalinya lain. Bilang rancak bis jamaah Turki nang lalu, sebab wadah jamaah Banjar kalaluan jamaah Turki, nang kada jauh pada situ.

Hari itu hari Ahad, hidup dalapan Zulhijjah. Sore itu jamaah handak diantarakan lawan bis ka Arafah, sebab esoknya wukuf di sana. Palui bilang badiri aja di pinggir jalan, sambil nginum nginuman blek ukuran segelas, nukar di warung Arab di higa panginapan jamaah, sareal harganya seblek. Macam-macam rasanya, sebab diulah matan macam-macam buah. Rasa limau, rasa mangga, rasa bilungka batu.

Seblek sakali tuntum aja, lantaran panasnya ari bilang masyaallah.
Satutumat Palui batundukan maurut lintuhut lawan batang paha.

“Panat sudah badiri,” ujar si Palui bapadah lawan bininya.

“Dihariti ai. Satumat lagi kalu, datang am bis nang maangkut kita,” bininya manyahuti.

“Handak mancari kadudukan ai,” ujar si Palui sambil cengang lawan bininya.

“Jangan duduk, kalu babuangan kaena!” ujar bininya.

Saraba salah ai Palui. Tadi nang manapihakan ihram ka awaknya bininya saurang. Tapihan si Palui diburahai bininya.

“Kada simpun abahnya baihram,” ujar bininya sambil malilitakan kain ihram salambar ka pinggang Palui.

Umai...! Kakidatan!” Palui protes lawan bininya. “Nang kaya bibinian bahalai bakubaya ai kalu macam ini. Rasa ngalih balingkang!”

“Pasang pendeng ganal! Nyaman kada tabalului!” ujar bininya pulang.
Manggarunum tarus Palui. Tapi ada bujurnya jua pang bininya. Maka nang ngaran baihram, lalakian kada boleh basalawar dalam. Kaingatan Palui waktu baihram tumatan di Madinah limbah tuntung manjalanakan salat arbain, mamasang niat di Bir Ali, lalu tulak ka Makah, tawaf dan sa’i, sarat umrah tamattu. Dahulu itu inya marasa galianan, nang kaya urang basunat.

Tapi nang kadua kali ini sudah tabiasa rasanya. Tagal inya kada handak bahual lawan bininya, hakun ditapihi kantat, hakun kada sing dudukan mahadang bis, itu nang maulah muhanya satutumat masam, satutumat takuringis manahan singkal.

Sampai kadangaran azan tumatan Masjidil Haram, kada jua bis nang cagar maangkut jamaah Banjar bubuhan Palui datang. Tapaksa ai naik pulang ka panginapan, salat Magrib. Nang lainnya macam itu jua.

Halaman 1/2
Rekomendasi untuk Anda
Ikuti kami di

Berita Terkini

Berita Populer

Candamu Tidak Lucu

 

Sulitnya Memberikan Maaf

 

Wapres, Jangan Cuma Foto-foto

 
© 2026 TRIBUNnews.com Network,a subsidiary of KG Media.
All Right Reserved