Si Palui: Harimau Sumbung
“Aku asa kada asap malihat anak aruwah nang badua baading nitu waktu di pamakaman samalam,” ujar Tulalak.
SAMALAM buhan Palui sapakawanan bata’jiah sakaligus umpat maatarakan ka kubur, janazah almarhum bapak Yajid (tatangga RT subalah), nang maninggal dunia di usia masih anum, umur sakitar 45 tahunan. Baliau maninggalakan saurang istri dan anak badua baading. Nang kakak lalakian kelas 2 SMP, sadangkan nang ading, bininian, hanyar kekas 3 SD.
“Aku asa kada asap malihat anak aruwah nang badua baading nitu waktu di pamakaman samalam,” ujar Tulalak.
“Aku gin, Mak-ai.., kada karasaan sawat tapancar banyu mata malihat buhannya manangisan batalu baranak sambil nang uma mamaluk kadua anaknya,” jar Garbus pulang.
“Padahal, umur Pak Yajid nitu hanyar 45 tahun. Tapi kada kawa-ai kita, Lui-lah.., Nang ngaran katantuan Allah sudah sampai,” ujar Tulamak baimpati.
“Samua itu harus manjadi ranungan bagi kita nang masih dibari Tuhan umur ini. Kullu nafsin dzaa iqatul maut (samua nang banyawa itu pasti akan manamui kamatian),” jar Palui. “Sunyaan makhluk hidup itu sudah ada katantuan waktu kamatiannya, diparcapat kada kawa, dilambatakan jua kada kawa !”
“Iya-ai, Lui-ai. Kita ini gin kaya apakah kainanya ? Baumur juakah sapupuluh tahun lagi?” ujar Tulamak.
“Ayuha, Mak-ai. Pabila-bila waktunya kita batawakkal haja kapada Allah. Nang panting mudah-mudahan katika maakhirinya, kita dalam kaadaan khusnul khotimah,” ujar Tuhalus. “Amiin ..!”, sahut buhannya.
“Itu makanya tuan-tuan guru kita salalu bapapadah; Urusan mancari harta dunia nitu kada dilarang asal halal. Tapi jua harus diingat bahwa harta nang kita sayang-manyayangi itu kaina mun kita mati samuaan kita tinggalkan. Nang kita bawa Cuma talu lapis kain kafan,” ujar Tuhalus pulang.
“Manyinggung sual kain kafan, jar Palui, urang bijak bastari mambari ungkapan bagus sagan kita ranungkan; Bahwa kamatian itu datang manjamput, kada musti mahadang urang nitu harus tuha tarlabih dahulu. Kada musti jua urang itu harus garing labih dahulu. Al-maut itu kada bapilih tuha atau anum, urang garing atawa nang sihat, apakah urang itu sugih atawa miskin, urang bailmu atawa urang awam , urang bapangkat ataukah urang biasa.
Bahanu urang tu sugih bagalimang harta, tapi justru kada ingat manyiapakan ‘kain kafan’ nang sagan dibawa di hari kamatiannya !”
“Kana banar napa nang ikam habarakan tu, Lui-ai sagan maingatakan awan kita barataan supaya manjalani hidup ini jangan dangan kasumbungan. Nang barhak sumbung tu hanya Allah Taala,” ujar Tulamak.
“Kapada sasama kita mimang kada bulih sumbung, angkuh atawa takabur, sabab kanyataannya di atas langit masih ada langit lagi. Jangankan kita nusia nang dibari Tuhan akal pamikiran, bahkan hiwan sakali pun inya kada bulih jua basumbung-sumbung diri. Sabagaimana tamsil ibarat nang handak kukisahakan ini,” ujar Tuhalus wan buhannya.
Ada saikur harimau batakun awan pilanduk, awan kambing, kalinci, hayam, itik sarta awan hiwan-hiwan lainnya nang halus-halus di hutan.“Ha..ha.. (auumm !). Siapakah nang paling harat di hutan ini ?? Ayu jawabb..!”. Samua hiwan nang ditakuni nitu kumpak manjawab; “Paduka yang mulia! Tuanku harimau-lah nang paharatnya ! Hampiyanlah raja nang paling bakuasa di hutan ini!”
Harimau itu samakin ganal luang hidungnya. Inya bajalan pulang kuliling hutan manakuni hiwan lainnya nang halus-halus. Samuanya manjawab dangan takzim sarta mamuji-muji kahibatan sang harimau.
Suatu katika inya batamuan awan saikur gajah sing ganalan (taringnya haja parak samitir). Mula-mula si harimau pina katakutan, tapi karna kasumbungannya, maka dangan suara nang di-garau-garaukan inya manakuni si gajah; “Ha..ha.. (auummh !). Hai gajah bangkak! Siapakah nang paling harat di hutan ini ?!”. Si Gajah manciling sarik dipadahakan gajah bangkak. Parlahan tapi pasti harimau diparakinya, kamudian dilincainya, dijajaknya...lalu dililitnya awan balalai sarta dibantingnya! Harimau nitu bilang lucut lalu, kapalanya ba-bincul-bincul, awaknya asa ramuk.
Hanyunyung-hanyunyung si harimau nang sumbung nitu bukah ka tangah hutan sambil gagarunum; “Urang tu ..amun kada bisa manjawab tatakunanku, kada usah bahamuk-hamuk nangkaya itu, gajah bangkak-kai..!”.
(Ha..ha.. Dasar bujur; di atas langit sakalinya ada lagi langit!) (Ifan, sahibul hikayat dari rawasari).
:quality(30):format(webp):focal(0.5x0.5:0.5x0.5)/banjarmasin/foto/bank/originals/1402-palui_20180213_194346.jpg)