Palui
Si Palui: Mancari Makan
Marga haraga BBM balarang, Palui kada kawa lagi rancak mambawai anak bininya bapiknikan ka luar kuta.
“Kanapa, Mang. Lagi mugukkah muturnya?” ujarnya batakun.
“Kada! Lagi dibasuh!” sahut Tulamak sangkal. “Tahu haja urang lagi kamugukan, batakun pulang,” ujarnya marangut. “Ikam pang handak baapa kamari?”
“Ulun handak manyamin, eh salah, handak mangamin, Mang ai. Handak mahibur pian-pian, bulih aja kalu?” jawab kakanak tu sambil mambunyiakan gitarnya siap handak banyanyi.
“Bulih ai, asal hakun kada kami bayar,” lakas Tulamak manyahut.
Takajut kakanak tu mandangar, bamandak inya mamainakan gitar, kada jadi banyanyi sambil baucap, “Umai, pamalarnya pang! Asal buhan pian tahu haja, Mang lah, suara ulun ni mahal.” ujarnya baagak.
“Tahu ai, suara ikam tu mahal. Alias mahalulung!” Palui nang masih mambaiki muturnya lakas manyahut. Lalu bakurinah inya malapas gawian, mamaraki kakanak tu.
“Sabujurnya kami ni kada mamalarakan duit pang, Tuh ai. Tapi, ujar habar, basadakah di lampu habang pacangan kana danda.”
Tapi kakanak tu dasar karas jua, kesah kada mandangar lawan pandiran Palui, tatap haja inya manjawab tarus.
“Ulun mangamin ni gasan mancari makan, Mang ai,” ujarnya kada mau kalah.
Garbus nang tumatan tadi kada tatahu, bakurinah baparak, umpat jua inya bapandir, “Kalu handak mancari makan, jangan di jalanan, Tuh ai, tapi di dapur.
Cuba ikam bulik ka rumah, buka kincing atawa tatudung, kaut nasi ambil iwak, makan ai lagi ikam. Kada ngalih kalu mancari makan?”
Tapakalah banar kakanak tu tadi, kada kawa lagi manjawab. Mahancap inya bajauh kada sing suaraan. Kada tulih-tulih lagi lawan buhannya batalu nang kurihingan di higa mutur. (BPost/abr)
:quality(30):format(webp):focal(0.5x0.5:0.5x0.5)/banjarmasin/foto/bank/originals/si-palui-mancari-makan.jpg)